اشاره :
"عصر قدرت‌نمايي فناوري‌هاي سخت، حتا اگر بسيار پيشرفته باشند، اصولاً به پايان آمده، و عصر فناوري‌هاي نرم آغاز شده است". اين خبر شايد براي بسياري از کشورهاي توسعه‌يافته که اقتصاد آن‌ها عمدتاً بر فناوري‌ها و صنايع سخت متکي است، چندان خوشايند نباشد، اما براي کشور درحال‌توسعه‌اي هم‌چون ايران اسلامي که مملو از فرصت‌هاي توسعه‌ي فناوري‌ها و صنايع نرم است، قطعاً چنين نيست. فناوري‌هاي نرم اما، به هشت شاخه تقسيم مي‌شوند، که يکي از مهم‌ترين آن‌ها را، فناوري‌هاي فرهنگي تشکيل مي‌دهد. و فناوري‌هاي فرهنگي، در کانون صنايع فرهنگي جاي دارند؛ صنايعي که محصولات آن‌ها درون‌مايه‌ي فرهنگي و معنوي دارند،‌ و براي غني‌سازي حيات روحاني و پالايش روح به کار مي‌روند. پاورپوينت حاضر با عنوان "هجرت عظمي در صنعت و فناوري"،‌ با برشمردن دلايل پايان‌آمدن عصر فناوري‌ها و صنايع سخت، شما را به دنياي آينده مي‌برد. آن‌گاه با بازشناسي ماهيت انقلاب اسلامي از يک سو، و معرفي صنايع فرهنگي به عنوان يک گزينه‌ي بي‌بديل براي توسعه‌ي اقتصادي کشور در افق ۲۰ ساله از سوي ديگر، چند پيشنهاد کليدي ارايه مي‌دهد. توسعه‌ي صنايع فرهنگي، فرصت بي‌همتايي است که آن را مديون تغييرات پارادايماتيک علم و فناوري از يک سو، و فرهنگ ناب اسلامي ايراني‌مان هستيم. آن را از دست ندهيم ...